Investeren in verlies

Gisteren alweer staatsloten gekocht! Op de vorige loten had ik in ieder geval mijn geld terug plus wat meer. Beter dan sparen toch? Bij de bank krijg ik geen rente. Ik betrap mezelf erop dat ik nog een gokje wil wagen. Maar ik kan ook mijn hele inleg verliezen natuurlijk.  “If you can meet Triumph and Disaster / and treat those two imposters just the same”.

Lees verder “Investeren in verlies”

Advertenties

Taichi en yoga

Wat is taichi nu eigenlijk? Hoe verschilt het van yoga, die andere oosterse discipline? Wat meteen opvalt, is dat taichi lang niet zo bekend is als yoga. Sterker, yoga is populairder dan ooit, terwijl taichi bij de meeste mensen vraagtekens oproept. Op het eerste gezicht zijn er overeenkomsten.

Beide komen uit Azië en bestaan heel globaal gezegd uit lichaamsoefeningen met een spirituele achtergrond. Er wordt in beide disciplines gesproken over energie – prana  (yoga) of qi (taichi) – die in het lichaam stroomt.

Maar de verschillen zijn groter. Yoga is afkomstig uit het oude India, een land met een rijkgeschakeerde spirituele traditie gericht op bevrijding uit wereldse zaken en uit je knellende plaats in het (nog steeds niet helemaal verdwenen) kastenstelsel. Van oudsher is yoga een grote, uiteenlopende verzameling methoden om je lichaam te trainen, je geest te kalmeren en uiteindelijk een te worden met de kosmos. (zie voor meer informatie http://www.medicaldaily.com/brief-history-yoga-ancient-hindu-scriptures-modern-westernized-practice-358162)

Taichi komt uit het oude China, een land met een grote gevechtskunsttraditie en stromingen als het taoïsme en confucianisme. Daar is van oudsher spiritualiteit gericht op integratie van natuur en cultuur. De wereld is in beweging, tussen yin en yang. Want alles heeft chi, energie. Spiritualiteit heeft te maken met gezondheid en in harmonie zijn met die beweging van de wereld. Taichi is wel een buitenbeentje onder de gevechtskunsten, vanwege de grote nadruk op ontspanning en zachtheid. Doordat het lange tijd alleen binnen families werd doorgegeven, was het ook in China tot ongeveer 1900 nauwelijks bekend. (Zie voor meer informatie https://en.wikipedia.org/wiki/T%27ai_chi_ch%27uan_philosophy)

Dat yoga populairder en bekender is dan taichi, is zo wel te verklaren. India ligt letterlijk dichterbij Europa. Spirituele verlichting door je te bevrijden uit wereldse zaken doet denken aan de eeuwenlange westerse kloostertraditie. De oude Indiase gedachte dat het lichaam onrein en alleen maar een tijdelijke behuizing is, past goed in het lang gekoesterde christelijke onderscheid tussen het zondige lichaam en de verheven geest.

China ligt geografisch verder weg en ook de cultuur staat verder van ons af. Wij kennen nauwelijks een traditie waarin bewegen als spirituele oefening wordt gezien. Dat chi (qi) de levenskracht is die lichaam en geest gezond houdt en in harmonie met de wereld brengt, klinkt ons nogal vreemd in de oren.

Zowel yoga als taichi worden in het westen vooral gebruikt voor mentale ontspanning, en soepelheid van gewrichten en spieren. Bij de hedendaagse yoga overheerst de asana-yoga, gericht op lichaamshoudingen. De diepere yoga-methoden van ascese, vegetarisme, klank- en ademmeditatie komen vaak niet of slechts zijdelings aan bod.
De spirituele kant van taichi kan zich gaan voordoen als je vertrouwd bent geraakt met de bewegingen. De taichi-beginners moeten die eerst onder de knie te krijgen. De ontspanning en zachtheid komen daarna. Naarmate je langer en vaker traint, kun je de energie voelen stromen, de yin en yang ervaren in de bewegingen. Nog een stap verder is: in harmonie bewegen met de ander en de wereld.

De kleding schikken en rechtop zitten

changsanfeng

Een foto van mezelf verrast me soms onaangenaam: ik zie opeens hoe opgetrokken mijn schouders zijn of hoe scheef ik sta in een taichi-houding. Oeps! Zo voelde het niet terwijl die foto van mij werd genomen. Het mentale beeld van mijn lichaamshouding komt niet altijd overeen met de feitelijke situatie.

Ons lichaam weerspiegelt vaak onze emotionele reactie of stemming. Op een gegeven moment is die emotie of stemming voorbij. Maar om uiteenlopende redenen kan het lichaam ‘blijven hangen’ in die reactie. Als we daar niet bij stilstaan en ons niet bewust worden van de lichamelijke reactie, dan gaan we er onbewust mee door. De opgetrokken schouders of  ingezakte rug gaan een eigen leven leiden. Die worden zo gewoon dat je dit niet meer opmerkt. Sterker, zo’n situatie van gespannen schouders of scheve rug voelt als normaal.

Ondertussen kost het onnodig veel energie en levert het zelfs spierpijn en krachtverlies op. “Als we hem ook maar enigszins verwaarlozen, zal de ruggengraat scheef gaan staan, buigen, in elkaar zakken en op die manier niet de kracht hebben om het lichaam te dragen”, aldus Cheng Man-ching.

Wanneer we tijdens de taichi-les uitgenodigd worden om de ruggengraat recht te houden en de schouders te ontspannen, voelt dat in eerste instantie vaak onnatuurlijk of zelfs scheef!

Niet alleen bij taichi, maar ook voor onze algemene gezondheid is het goed om de natuurlijke rechte houding aan te wennen.  In het oude China werd zo’n training van jezelf cheng ching wei tso genoemd. Letterlijk: ‘de kleding schikken en rechtop zitten’. De zorg en aandacht waarmee we dagelijks onze kleding uitkiezen, kunnen we ook besteden aan onze lichaamshouding. Dan gaan we weer vrijer ademen en steviger op onze benen staan. Laten we ons lichaam zo dragen dat het niet alleen voelt maar er ook uit ziet als goed passende kleding.