Hoe kom jij in beweging? (1 tip)

Een goed boek, in het restaurant of café, achter pc of iPad, of avondvullende televisie, allemaal activiteiten waardoor ik minder in beweging kom dan me lief is. Ik ben niet de enige. Volgens neurowetenschapper Eric Scherder brengt een derde van de Nederlanders zeven tot zestien uur per dag zittend door. Continue reading “Hoe kom jij in beweging? (1 tip)”

Advertisements

Kijk en vergelijk (niet)

Ik ben op zoek naar een vouwfiets. Dus kijk ik naar het aanbod van diverse soorten, merken en prijzen. Wat wil ik precies uitgeven, hoe zwaar mag die fiets wegen, wat is handig qua versnellingen? Opeens vallen mij vouwfietsen op in het verkeer. Ik ben er volop mee bezig om te vergelijken. In ons dagelijks leven is dat heel praktisch. Zo kunnen we beslissen welke route we het snelste is of er achter komen wat voor ons de beste aankoop is. Als het gaat om ons eigen leerproces is vergelijken niet altijd goed. Continue reading “Kijk en vergelijk (niet)”

Vissen naar succes

Psycholoog Viktor Frankl adviseert ons voor ons levensgeluk niet te streven naar succes. Johan Cruijff lijkt het ermee eens, want “je gaat het pas zien als het door hebt”. Dat lijkt wel net zo onmogelijk als taichi-meesters zouden roepen: “Je gaat de chi voelen als je die laat stromen”. Ja tuurlijk: je hebt succes als je succes hebt.

Continue reading “Vissen naar succes”

In de (taichi-) stemming komen

Wij vinden het heel normaal dat we bij leuke dingen in de stemming zijn: tijdens vakantie, op een feestje of bij een concert. Als dat tegenvalt, zijn we min of meer teleurgesteld. Ook in andere situaties laten we onze stemming te vaak afhangen van de omstandigheden. Kunstenaars weten dat je in de stemming moet komen om zelf iets in de wereld te zetten. Daarom werken bijvoorbeeld schrijvers en schilders met een vast dagelijks ritueel. (Zie https://www.mavenpublishing.nl/boeken/dagelijkse-rituelen/) De een gaat eerst koffie drinken en een wandeling maken, de ander sluit zich op in een sobere hotelkamer anders leidt het maar af. Ongeacht hoe ze zich voelen, volgen ze dit ritueel dagelijks en gaan aan het werk.

Eigenlijk is iedereen kunstenaar, een levenskunstenaar. We scheppen allemaal ons eigen leven, geven elke minuut en elke dag zin aan ons bestaan. Dat is een actief, creatief proces. Maar we vergeten dit nogal eens.

Als ik ’s ochtends even stilsta bij wat ik deze keer bij taichi wil oefenen, dan kom ik in de stemming. Dat kleurt dan de manier waarop ik oefen. Als ik dit niet doe, ben ik gauwer afgeleid of niet gemotiveerd.

Om actief in de stemming te komen, kun je dit stappenplan volgen:

Stap 1. Vind je vaste ritueel waardoor je helder en open wordt. Verzin iets dat haalbaar is: drink je koffie (die je toch al elke ochtend drinkt) maar nu zonder iets anders te doen. Kijk naar buiten, of juist niet. (2 minuten)

Stap 2. Stel vast hoe het vanochtend met je is. Als je slecht geslapen hebt of veel stress hebt, is dat iets om rekening mee te houden. (2 minuten)

Stap 3. Vraag je af waardoor je tijdens de dag of activiteit je stemming wilt laten bepalen. Kies hiervoor een kwaliteit, bijvoorbeeld ‘geduld’, ‘concentratie’ of ‘schoonheid’. (3 minuten)

Ik wens iedereen een opperbeste stemming toe.

 

Gezondheid is (niet) saai

Op tijd naar bed, geen of weinig alcohol en elke dag fruit eten. Het lukt me de ene week beter dan de andere. Vaak betrap ik me erop dat ik gezond leven saai vind. Of nog erger: braaf. Het voelt als een keurslijf en als iets wat je doet omdat je moeder het zegt.

Maar achteraf heb ik meestal spijt dat ik niet eerder naar bed gegaan en dat ik toch die biertjes heb gedronken. Want de volgende dag voel ik me niet fit, reageer ik sjacherijnig in de gewoonste situaties en ben ik er niet helemaal bij in het contact met anderen en in de dingen die ik doe.

Zo’n constatering dat je niet goed voor jezelf hebt gezorgd, geeft meestal een slecht gevoel. We hebben gefaald. We worden boos en gaan onszelf kwellen met verwijten. Van de weeromstuit leggen we onszelf daarna veel te strenge gedragsregels op. Waar we ons natuurlijk totaal niet aan kunnen houden. Resultaat: we worden onverschillig en negatief over onszelf. Op zo’n moment moeten de alarmbellen gaan rinkelen: stop!

De grootste vijanden van gezond leven zijn onverschilligheid en schuldgevoel. Die zorgen ervoor dat je in de neerwaartse spiraal van kwaad tot erger terecht komt. Wat dan helpt is om jezelf op te vangen.

Wees vriendelijk. Zorg goed voor jezelf. Geef jezelf de gelegenheid om te herstellen. Dat is belangrijk, want dan ontstaat er ruimte om terug te kijken. Zonder oordeel maar wel met intelligentie. Je kunt je dan pas voornemen het anders te doen. Voel hoe graag je dat wilt. In verbinding blijven met hoe we ons voelen (zie https://taichi4you.wordpress.com/2017/03/03/in-verbinding/) helpt ons om eerder met ons ongezonde gedrag te stoppen. Uiteindelijk willen we ons goed voelen: in ons lichaam en over onszelf. Dat is niet saai.

Moed verzamelen

Als meisje van 10 stond ik op het punt om vanaf de hoogste duikplank te springen. Met de voeten bij het meeverende randje kneep ik mijn ogen dicht, hield mijn adem in en sprong. Ik kwam met de schrik en wat striemen boven. Was ik moedig geweest? Ja, want ik durfde iets te doen waarvan ik niet zeker wist of het goed zou gaan. Maar: was het bevrijdend? Nee, ik was te angstig en ging daarna nooit meer van ‘de hoge’.

Zo heb ik in mijn leven veel dingen gedaan terwijl ik eigenlijk mezelf forceerde en letterlijk mijn adem inhield. Het leek allemaal erg moedig en daadkrachtig, en zo zagen veel mensen mij ook. Maar ik schoot er niets mee op, het was niet bevrijdend. Ik bleef gespannen bij wat ik deed. Perfectionist als ik was, wilde ik goed voor de dag komen.

Meestal vinden we het vervelend te moeten ontdekken dat iets “niet goed” gaat of dat we iets niet durven. We hebben hoge verwachtingen van onszelf en vergelijken ons steeds met anderen waardoor we ons fysiek schrap zetten en emotioneel verkrampen. Elke ervaring wordt dan alleen maar opgevat als een succes of falen. Zo’n houding werkt ontmoedigend: je wordt juist nog faalangstiger en meer gespannen. Dat kost alleen maar energie en maakt ons zwakker.

Een probaat middel tegen perfectionisme is moed verzamelen. We verzamelen moed door simpel vast te stellen hoe gespannen we zijn. Als we bij taichi zachtheid en ontspanning willen ontwikkelen dan gaat dat alleen als we eerst de gespannenheid willen accepteren en voelen. Dat is bevrijdend. Opgelucht gaan we weer dieper ademen, en komt er meer leven en veerkracht in onze spieren. Onze ervaringen en bewegingen worden een ontdekkingsproces naar ontspanning, zachtheid en flexibiliteit. Misschien is dat wat Cheng Man-ch’ing (zie https://taichi4you.wordpress.com/2017/03/03/in-verbinding/) bedoelde met taichi “geeft moed aan angstige mensen”.

In verbinding

dscf0016

Met dit slechte weer ben ik blij dat ik hier binnen bij de kachel achter de pc zit. Wij zijn heerlijk beschermd tegen de ruige natuur: tegen extreme kou en warmte, tegen roofdieren en schadelijke insecten, tegen de donkere nacht, en tegen water en wind. We hebben een geriefelijk leven, met een dak boven ons hoofd, de koelkast en het fornuis, en oneindig veel apparaten die ons op het werk of thuis direct gemak en vermaak opleveren.

Maar dit comfort heeft een keerzijde: we krijgen te weinig lichaamsbeweging, kampen gauwer met overgewicht, en hebben soms slaapproblemen vanwege onze mentale activiteit op telefoon, tablet en tv in de avonduren. De nieuwste manier om onze gezondheid te managen is de app. Er zijn nu allerlei apps om onze mentale en fysieke gezondheid in de gaten te houden en te verbeteren. (Zie voorbeelden van deze zorgverzekeraar www.unitedconsumers.com/zorgverzekering/bespaartips/handige-gezondheidsapps.jsp)

Dat is op zekere hoogte behulpzaam. Een app-berichtje helpt ons herinneren aan ons welzijn. Maar de rechtstreekse verbinding met ons lichaam raakt gauwer op de achtergrond. Bijvoorbeeld als we pas gaan rusten als de app dat aangeeft. Het plezierige van gezond eten of bewegen valt misschien niet op. Want de app vertelt ons wel of we genoeg hebben gelopen of gegeten. Dan zijn we minder in verbinding met onszelf. Sterker, onze gezondheid wordt een project in plaats van een weldadige ervaring.

Cheng man-Ch’ing benadrukte vaak dat taichi is goed voor lichaam en geest: “(taichi) helpt de zwakken om sterk te worden, de zieken om te genezen en geeft moed aan angstige mensen”.

Wat je ook doet om gezond te blijven: heb alsjeblieft belangstelling voor je eigen ervaringen, ga af op je lichaamssignalen. Ook de beoefening van taichi is pas gezond als je zelf merkt dat het je kalmte en energie brengt. Blijf in verbinding.

Taichi en wilskracht 2

rockymountainsfoto

Mijn eerste blog over wilskracht (zie https://taichi4you.wordpress.com/2017/01/27/taichi-en-wilskracht/) eindigde met het inzicht van Roberto Assagioli dat we in plaats van kracht de verbeelding kunnen gebruiken om in beweging te komen. Hij baseerde dit op de eerste psychologische wet van de ‘kundige’ wil: “Beelden of mentale afbeeldingen en ideeën hebben de neiging om de hiermee overeenkomende fysieke omstandigheden en uiterlijke handelingen voort te brengen.” Ook de huidige wetenschap bevestigt de motiverende rol van verbeelding bij bijvoorbeeld topsport. Het bevordert de prestatie door je mentaal zo levendig mogelijk voor te stellen dat je de bewegingen technisch goed uitvoert. Recreatieve sporters kunnen ook de verbeelding gebruiken om zichzelf te motiveren te gaan bewegen. Dit werkt vooral als je je de fysieke sensatie van fitheid en meer energie voorstelt. Zie hiervoor dit artikel http://www.sportknowhowxl.nl/achtergronden/werkende-wetenschap/item/88947/

Ook sommige aanwijzingen die Cheng Man-ch’ing hanteerde om leerlingen taichi te leren, doen naast fysieke training een beroep op de ‘kundige’ aspecten van de wil. Om de chi (zie mijn blog https://taichi4you.wordpress.com/2017/02/03/taichi-is-mogelijk-ook-bij-pijn-en-ongemak/) op te wekken en krachtiger te laten stromen helpt het als je de verbeeldingskracht inschakelt. Hij zegt hierover dat je de bewegingen langzaam moet doen, vloeiend, zonder haperen, anders wordt de chi-stroom onderbroken. “Doe de oefening alsof je ‘zijde uit een cocon trekt’. (…) Als je zijde uit een cocon trekt moet je langzaam, licht en vooral gestaag te werk gaan.” Wij kennen dat beeld niet zo goed, want zijderupsen komen wij niet vaak tegen. Je zou het kunnen vergelijken met gekneed deeg dat je langzaam en gestaag moet uitrekken om het langer te maken, anders breekt het.

Een andere aanwijzing is ‘zwemmen in de lucht’. Om het lichaam lichter en buigzamer te maken, moet je volgens Cheng Man-ch’ing het lichaam op het droge laten bewegen alsof je in het water bent. Zo ontstaat een “gevoel van veerkracht en soepelheid” omdat je langzaam beweegt tegen een denkbeeldige weerstand.